lunes, 20 de mayo de 2013

A Coruña: agricultura ecolóxica

Na seguinte entrada vou facer un análise máis detallado da agricultura ecolóxica na provincia de A Coruña.

Estamos ante unha provincia con pouco peso no conxunto da agricultura ecolóxica no total de Galicia. Conta cun 15 % do total de productores ecolóxicos galegos, dos cales repártanse nun 43% en Productores E.A. e un 56% Productores E.V.



No mapa de arriba representa o porcentaxe de diversificación das actividades na agricultura ecolóxica de A Coruña. En termos xerais, temos un baixo grado de diversificación, destacamos o municipio do Valdoviño donde contan con ata nove actividades diferentes e a comarca de Santiago con 6; no resto o grado é baixo, sobre unha actividade.


PRODUCIÓN ECOLÓXICA ANIMAL . A CORUÑA






O seguinte mapa representa as diferentes actividades de produción ecolóxicas animal que ten cada municipio; o tamaño dos charts están en función do número de actividades de produción animal de cada municipio; a maiores temos unha segunda capa no mapa que representa o número total de productores de PEA por municipio.


A Coruña conta cos seguintes actividades: vacún, porcino, apicultura, ovino, carpino...
Hai un dominio por parte da actividade vacuna, situado nas comarcas de Santiago, Xalla e a Barcala; no resto a produción é máis variada. A segunda actividade máis destacada é a de avicultura, seguida das citadas anteriormente. 

Respecto a o número de productores animais temos, destacamos a o municipio de Arzua con 5 productores, seguida de A Coruña e  zona do golfo Artabro. No tocante ao resto, contan con un productor.


PRODUCIÓN ECOLÓXICA VEXETAL. A Coruña


No tocante a produción vexetal temos unha maior diversificación xa que conta con un maior número de actividades. Segue unhas pautas parecidas en canto aos municipios máis diversificados, destacando o Valdoviño e a comarca de Santiago.
En canto ao tipo de actividades descatar a alta presencia de frutais, cítrico e hortalizas nas zonas citadas anteriormente.
Respecto ao número de productores, Padrón, Valdoviño e Santiago de Compostela son os que máis productores teñen, con 4,3 e 2 respectivamente.


pd: PEA -> Productor Ecolóxico Animal
      PEV ->Productor Ecolóxico Vexetal


sábado, 18 de mayo de 2013

Galicia como cidade atlántica e desenvolvemento territorial

Na seguinte entrada farei unha reseña crítica sobre o seguinte artículo.

Cidade atlántica e desenvolvemento territorial en Galicia.
Carlos Ferrás Sexto
Xose M. Souto González






É Galicia unha rexión marxinal  ou non?
Dende un punto de vista europeo, podemos decir que se sitúa fora das dinámicas clásicas capitalistas: tardío en canto a políticas de infraestructuras, territoriais, ausencia de políticas de ordenación territorial,etc.
Pero.. o futuro pasa por mirar cara europa ou abrirnos ao mundo?

O artigo ofrécenos unha visión de Galicia como unha gran cidade Atlántica, pero como e canto de realidade ten esta concepción?

É certo que ao longo da nósa historia fumos conformando unha paisaxe e uns asentamentos singulares. A raiz dun modelo de vida construimos unha dualidade entre o campo e a cidade. Somos dos únicos que temos a posibilidade de entablar esta simbiosis entre o rural e o urbano sen caer nos extremos.

O artigo propon dúas hipotesis sobre o espazo de asentamentos en Galicia. Un relacionado cos usos do solo e outro donde establece a terra como valor de cambio. É decir, no primeiro punto partimos de que o hábitat responde a modelos tradicionais en función e relación co aproveitamento do medio; no segundo o hábitat responde a pautas máis modernas como a accesibilidade e a funcionalidade do espazo.

Por parte de administración pública non atopamos ningún exemplo levado a práctica dunha política de ordenación boa e pragmática, non vinculada a intereses políticos e privados. Si, podemos citar a división comaral de A. Precedo ausente no plano legal e xurídico. Ademais do escaso apoio por parte da Xunta para o desenvolvemento endóxeno, ao contrario do que di o autor, xa que a pesar de contar cun gran potencial enerxético, agroalimentario e pesqueiro a maioría do capital ven de fóra e os beneficios non recaen totalmente en Galicia, quedando en mans de intereses privados exóxenos.

Outro factor influenciable no ordenamento territorial son os axentes inmobiliarios, que movidos polo látigo do señor diñeiro foron causantes de estragos en canto a brotes urbanos sen sentido rachando coa nosa paisaxe.

Por todo esto é imprecindible incluir nas novas políticas un obxectivo para o ordenamento territorial no futuro de Galicia, introducindo unha nova concepción de Galicia como cidade Atlántica.

Pero como facemos que a o poboación galega sexa consciente de que forma parte dunha cidade atlántica? Como unha persoa dun pobo no interior galego entende que é parte dunha cidade ecolóxica sostible?
É consciente a poboacion galega do tipo de asentamento no que vive?
É en estas cuestións donde reside a miña "crítica" a esta visión , para min moi futurista. Hai que ter en conta que a sociedade galega ten un gran sentimento de arraigo polo do que é de cada un, donde a cooperación co do lado non é algo moi común. Donde habería que implicar por parte das institucións medidas de apoio a cooperación dos axentes locais galegos  e o networking entre eles.

Un saúdo.
Carlos.

jueves, 2 de mayo de 2013

Indice ecolóxico en Galicia

O seguinte mapa móstranos, a partir de un índice, o grado de productores ecolóxicos nos municipios en Galicia, respecto a poboación total de cada municipio.

Os principais municipios son : Baralla, Negueira de Muñiz, Paradela e Parada de Sil, superando mási do 60% de grado ecolóxico. A estes síguenlle en segundo lugar O Irixo e Montederramo entre 30-60 %.

Vemos como son as provincias de Lugo e Ourense as que contan con maior grado ecolóxico e cabe señalar  como dous municipios do interior lucense, están a cabeza no ámbito ecolóxico, unha boa alternativa para as dinámicas negativas destes entornos do interior.


Un saúdo.
Carlos.

Diversidade ecolóxica en Galicia

Boas, na seguinte entrada tratarei o tema da diversidade ecolóxica aportando unha serie de mapas que nos axudarán a comprender si contamos cunha produción ecolóxica monótona ou chea de diferentes actividades.

Para elo contaremos cos seguintes mapas que analizaremos a nivel municipal.



O primeiro mapa reflexa o índice de diversidade ecolóxica dos municipios galegos respecto ao número de actividades que realiza en base a súa poboación total. Mentres que o segundo mapa móstranos o número de actividades ecolóxicas (animais e vexetais) por municipio.

Entrando nun simple análise podes decir que os municipios con unha maior diversidade na súa produción ecolóxica son os seguintes: Valdoviño, Baralla, Padrón, Pantón e Lugo. Xeograficamente falamos dunha localización repartida, é decir, a diversificación non responde a factores xeográficos concretos xa que non se concentra especialmente en ningunha zona. En canto ao tipo de actividades, si podemos falar dun dominio de actividades vexetais dentro da diversidade ecolóxica. É a produción vexetal a que conta con unha maior rama de actividades. Por exemplo, no caso de Baralla, conta con 5 tipos de actividade animal frente a 26 tipos de actividade vexetal. No caso de Pantón e Lugo as actividades están máis repartidas, no resto o dominio vexetal é un feito.


Podemos asociar ou relacionar un alto grado de diversidade cun elevado número de productores, correlaciónanse estas dúas variables?
Facendo unha pequena visual comparativa entre o mapa de número de producotes por municipio e os anteriores, vemos como non van da man na maioría dos casos.
Que un municipio conte cun alto grado de diversidade por activades non significa que teña un alto número de productores, pero si podemos encontrar aproximacións.
Temos a Estrada con 22 productores pero cunha produción moi monótona, en Vilalba pasa o mesmo (produción Vacuna).






Un saúdo.
Carlos.

¿ Macro ciudades o ciudades jardín ?



Galicia debe lograr convertirse en una ciudad jardín, una ciudad abierta y polinuclear, con un entorno natural cuidado, pero en el cual las nuevas tecnologías acorten las distancias y ayuden al desarrollo económico, pudiendo beneficiarse de los avances y no por ser una región periférica seguir a sufrir obstáculos. Las diferencias entre regiones desarrolladas, periféricas atrasadas, etc., con las nuevas tecnologías se diluyen.
Buscando asentamientos de población más equilibrados, humanos, sostenibles, deslocalizando las actividades productivas, se “habita el espacio”, pero no olvidemos que debe buscarse de forma racional, de forma que los recursos naturales no se vean presionados. Desde lo público la prestación de servicios a estas áreas abre un debate sobre si éste debe ser el camino a seguir por su mayor gasto presupuestario.  Parece más lógico esta visión de futuro que la de concentrar la población en unas pocas macro ciudades que romperían nuestra visión tradicional, cultural, nuestra forma de vivir en la naturaleza y en  contacto con ella, que a la larga sus repercusiones sobre la salud, contaminación del entorno, etc., supondrá un incremento de la factura.
Se debe luchar contra la falta de políticas de desarrollo rural que en las últimas décadas no se han preocupado en equilibrar lo rural y lo urbano, las desigualdades entre el corredor atlántico y el interior, entre desarrollo territorial y urbanístico, entre un urbano rico y un rural pobre.
La marginación social que surge en las ciudades puede ser un aliciente para asentar a los jóvenes en el rural, ya no se ve tan claramente a las ciudades como lugares de progreso y de oportunidades. Una dinamización económica del rural es necesaria para acabar de conseguirlo. Fomentar agroindustrias y centros de investigación no en las ciudades, sino donde se origina el producto contribuirán a que el conocimiento científico se funda con el conocimiento práctico y tradicional, esa unión será provechosa para avanzar en el conocimiento y la recuperación de especies autóctonas, el respeto al medio, el conocimiento y disfrute de la naturaleza, logrando un desarrollo sostenible e inteligente.

miércoles, 1 de mayo de 2013

Yogurt

Tan sólo en dos de los 315 municipios de Galicia se producen yogures, presumimos de ser una de las potencias del sector lechero dentro del estado pero parece que esta potencialidad es para leche en crudo, no acabamos de crear industrias agroalimentarias que den valor añadido. El problema es que si no transformamos no podemos repatir parte de ese beneficio entre los productores y seguiremos a pargarle precios por la leche que apenas cubren sus costes. ¿ Será que a los gallegos no nos gusta el yogurt ?

Yogurt Mesía
Yogurt Palas de Rei

Elaboración y embotellado de vino

Este es un sector en el que se aprecia una mayor concentración geográfica alrededor de tres zonas con denominación de origen. La tradición en la elaboración de vinos, aunque inicialmente fuese para autoconsumo o venta a pequeña escala, les permitió dar el salto a una producción que mira hacia el mercado; no tenían porque tener miedo pues desde generaciones habían elaborado vino; la otra ventaja es que a pesar de la saturación de vinos de baja calidad y de mesa, existe dentro de los vinos de gama media o alta un segmento que busca calidad. Son vinos que no necesitan competir entre sí, pues el vino es en gran medida un mercados segmentado, los vinos de diferentes regiones y comarcas dentro de éstas aportan un saber y sabor diferente.

Elaboración y embotellado de vino Sober
Elaboración y embotellado de vino Chantada
Elaboración y embotellado de vino Saviñao (O)
Elaboración y embotellado de vino Cortegada
Elaboración y embotellado de vino Rubiá
Elaboración y embotellado de vino Ribadavia
Elaboración y embotellado de vino San Amaro
Elaboración y embotellado de vino Verín
Elaboración y embotellado de vino Salceda de Caselas